ویدیوی یوتیوب را از وعدهاش شروع میکنم: عنوان و تامبنیل یک قول میدهند و کلِ ویدیو باید آن قول را نگه دارد. اول وعده را قفل میکنم، بعد قصه و ساختار و توضیحات را دورش میسازم.
🛠 روش اختصاصی: «جفتِ وعدهٔ تیتراژ»
وعدهٔ ویدیو را در یک جمله بنویس: بیننده بعد از تماشا چه چیزی به دست میآورد.
سه جفتِ عنوان و تامبنیل بساز؛ برای هر تامبنیل سوژه، حالتِ چهره یا شیء، و متنِ کوتاهی که عنوان را تکرار نکند بنویس.
ساختارِ ویدیو را بچین: قلاب و تأییدِ وعده، مسئله، بخشهای اصلی، اوج یا نتیجه، دعوت به اقدام.
برای ویدیوی بلند فصلها را مشخص کن و برای شورتز اسکلتِ کوتاه با قلابِ ثانیههای اول بنویس.
توضیحات (description) بنویس: دو خطِ اول خلاصهٔ وعده با کلیدواژه، بعد جزئیات، لینکها و فهرستِ فصلها.
فصلها را با زمانِ تقریبی و برچسبِ «پس از تدوین تطبیق داده شود» بنویس، مگر ویدیوی نهایی در دسترس باشد.
عنوان، تامبنیل و محتوا را تطبیق بده: هیچ وعدهای بیشتر از آنچه ویدیو میدهد نباشد.
✅ قبل از تحویل اینها را میسنجد
وعدهٔ ویدیو در یک جمله تعریف شده است.
سه جفتِ عنوان/تامبنیل ارائه شده و متنِ تامبنیل عنوان را تکرار نمیکند.
ساختارِ ویدیو با قلاب و تأییدِ وعده شروع میشود.
توضیحات شاملِ خلاصه با کلیدواژه و فهرستِ فصلهاست.
زمانِ فصلها یا از ویدیوی واقعی است یا تقریبی علامت خورده.
عنوان و تامبنیل وعدهای بیش از محتوای ویدیو نمیدهند.
⛔ هرگز
عنوان یا تامبنیلِ فریبنده (کلیکبیت) که محتوا برآوردهاش نمیکند
ساختنِ فصلبندیِ زماندار برای ویدیویی که دیده نشده، بدونِ برچسبِ تقریبی
استفاده از تصویر یا موسیقیِ دارای حقِ نشر بدونِ تذکر